· 

UPDATE ZWANGER

De laatste tijd is het best rustig rond mijn persoon, waar ik voorheen erg bezig was met Instagram en mijn blogs, is het nu behoorlijk stil.

Daarom lijkt het me goed om in plaats van een blog over styling en interieur een persoonlijk blog te schrijven over hoe het nu gaat met ons gezin, de zwangerschap en mezelf. 

Even terug in de tijd.

In de meivakantie (we waren een weekje op vakantie in Frankrijk zie blog: MEI VAKANTIE) en daar schoot me te binnen, mmmmm had ik niet ongesteld moeten worden? Ik ben nog nooit een goede planner geweest en hou geen strak schema of agenda bij. Dus wat te doen?! Ik wuifde de gedachte weg en bedacht dat ik me vast een weekend vergist had. Bij thuiskomst gebeurde er nog steeds niks, hoewel ik kreeg wel erg last van gevoelige en vergrote borsten. Oei, oei alarmbellen!!!! Dus ik op maandagmorgen naar de winkel, aaahhhh alles zit dicht!! Chips, chips. Dus ik op maandagmiddag een test halen en meteen thuis gebruiken. Positief! Wat nu? Ik was echt even in shock. Je moet weten dat we na de geboorte van Floris binnen 9 mnd ook een x onverwacht zwanger waren, (je zult wel denken, al eerder) ja dus. Je bent net na een zwangerschap, een kleine baby, gebroken nachten en borstvoeding, helemaal niet zo bezig met die dingen zoals voorbehoedsmiddelen. Uiteindelijk is dat gestopt met een miskraam. Dat was heel erg jammer en ook verdrietig. Toch was de tijd er toen echt nog niet ernaar om voor een vervolg te gaan.

Anders als eerder, want tussen Liene (8jr) en Jula (6jr) heb ik ook een miskraam gehad. Dit had toen een enorme impact op mij en op ons. We wilden toen heel erg graag een 2e kindje en zijn na die miskraam zo gauw als mijn lichaam er weer klaar voor was opnieuw gaan proberen om zwanger te raken, wat toen ook snel weer lukte. En twee jaar na Liene kregen we Jula. Maar na Floris zijn geboorte was het hier in huis behoorlijk druk! Twee kinderen in de luiers, twee meiden die goed weten wat ze wel, maar vooral ook niet willen. Gebroken nachten met een kleine baby. Het naar school gaan, sporten, sociale dingen, verplichtingen en werken. Kortom druk met van alles. Wat ook heel fijn en goed was, en is. Maar daardoor stelden we het uit en ook uiteindelijk af. Ik zei altijd wel: ik zeg nooit nooit! Maar hoewel het me ook heel leuk leek, zo'n lief klein baby'tje erbij. Wordt ik helemaal niet happy van een dikkere buik en de klachten die daarbij horen.

Dus het kwam er niet meer van en inmiddels had ik ook alle baby spullen weggedaan of verkocht.

Vertellen.

Floris ging sinds april net naar school en ik wilde meer gaan werken en heb meer tijd voor mezelf.

Tja en nu?  IK BEN ZWANGER en hoe nu verder? Best gek als je je even geen raad weet en al drie gezonde kinderen op de wereld hebt gezet. Het klinkt raar misschien, maar in eerste instantie vond ik het heel lastig om te bedenken hoe ik me moest voelen. Was ik hier wel blij mee? En wat nu? Hoe moet ik het aan Daan vertellen? Zo anders als eerst, dat je zo blij bent, meteen gelukkig! Samen blij. Nu stond Daan bij me in de keuken en ik zei: we moeten even praten? Hij stond nadat ik het had verteld eerst een tijdje voor zich uit te staren en zei iets als: weet je het zeker? En nee dat kan niet toch? Nee toch? Eigenlijk mijn reactie, wat ik dacht zei hij.

Maar ondertussen (ik wist het al een aantal uur) had ik er wel een ander gevoel bij. Vooral, ja dit kunnen we! Het is nu zo, dus we gaan ervoor!!!

Dat gevoel kregen we allebei in de daarop volgende weken heel sterk, maar ook: hoe gaan we dat doen met de ruimte, met de vakanties? Net nu alles iets makkelijker wordt nu de kinderen groter zijn. En, hoe leuk nog een kleine erbij, wat gezellig! Dat is eigenlijk ook het mooie aan dit alles, het is nu zo dus we gaan ervoor SAMEN!

 

De eerste echo was wel heel spannend, want al 2x eerder had ik een miskraam gehad in een vroeg stadium. Daarom had ik de eerste echo met 8wk, Ik ging alleen, dat wil ik dan zelf. En ik voelde me best angstig, want stel je voor dat het nu niet goed was.

Dan wist ik ook dat we het hierbij zouden laten en dat wilde ik niet! Nu wilde ik dat het goed was, het houden en niet verliezen.

Gelukkig het was goed!! En ook alle daaropvolgende echo's zijn allemaal goed. Wat een zegen!! Begrijp me niet verkeerd, ik weet heel goed dat we gezegend zijn. En dat het heel bijzonder is dat we dit allemaal mogen meemaken. En dat ik heel gezegend ben met 3 gezonde kinderen en nu ook nog een 4e op komst.

Anders als eerst.

Met onze eerste kinderen wilden we nooit weten wat het zou worden en vonden het leuk dat het een verrassing zou zijn. Maar nu is alles anders. Dit cadeautje zorgt ook voor de nodige aankoopstress, want ja, als je alles al hebt weggedaan en het de bedoeling is dat je het nog maar 1x gaat aanschaffen, dan wil je toch wel graag weten wat je moet kopen. En ook vonden we het leuk voor onze kinderen om te weten of ze een broertje of zusje zouden krijgen. Ze vonden het trouwens super om te horen dat mama een baby'tje in haar buik heeft. Vaak gaat het over de baby of als straks de baby er is. Zo lief!

Met 17 weken hebben we een wensecho laten doen bij de verloskundige praktijk waar ik zit. En daarbij waren onze kinderen ook. We konden nu zien en horen wat het was. Een zoon! Een broertje voor Floris en Jula en Liene.  De meiden wilden liever een zusje, haha.

Maar zo leuk! Ook voor Floris straks een broertje. 

Zwanger zijn.

Op dit moment van schrijven ben ik nu 24 wk zwanger en voel me goed. Hoewel mijn lijf wel echt zwanger is en ik daar toch ook wel de ongemakken al van voel.  Maar vooral de eerste weken waren best lastig, ik was echt heel erg moe! Uitgeblust vooral sávonds en misselijk de hele dag door pffffff! Gelukkig ging dit echt over rond de 16 wk. Maar ik merk nu wel aan mijn rug, maar ook aan mijn buik (bandenpijn) dat de buik groter wordt. Vooral in de avond dat ik snel moe ben en dat het allemaal wat zeer doet. Goed, goed, het komt goed, daar komen we door. Dat hebben we eerder meegemaakt.

Leuk dat je mijn blog hebt gelezen, echt een persoonlijk verhaal. Mijn verhaal of ons verhaal.

Ik vond het fijn te delen met je hoe ik me voel. Maar het kan je ook een ook een raar gevoel geven, dit te lezen. Want bij mij lijkt het heel makkelijk te gaan met zwanger worden, en hoe ik je erover vertel. Toch weet ik heel goed dat het soms niet lukt en het ook heel moeilijk kan zijn en is. Het blijft iets bijzonders en wonderlijks. En is ook soms een groot verdriet. 

Een kindje verliezen is dat ook, en het lijkt of ik er zo overheen stap. Maar dat is echt niet zo. Zeker niet! En het voelt nog altijd als een gemis. Ik weet niet in welke situatie jij zit. En ik vertel je mijn verhaal en mijn gevoel. En wens jou al het geluk en zegen toe!

 

 

Liefs mij♡

Reactie schrijven

Commentaren: 5
  • #1

    Jeannette (zondag, 16 september 2018 16:06)

    Op Insta la maison blanche. Ik vroeg me vanavond toevallig net af hoe het met je buik zou zijn! Fijn dat het goed gaat. Ik heb zelf 5 kinderen en 15 miskramen gehad. Die 5 kinderen heb ik nog � Maar ik begrijp je gevoel erg goed, het is nooit meer onbezorgd zwanger zijn, aan de andere kant raak je er ook op een vreemde manier gedreven door. Je wilt dat kindje zo graag dat je de weg er naar toe een soort voor lief neemt. Nummer 4 was voor mij ook ongepland. Zo vreemd dan ben je jaren bezig met zwanger worden en vooral zwanger blijven en dan overvalt het je ineens. Wat voel ik nu? Wil ik dit nu? En tegelijk de realisatie hoe kostbaar het weer is. En mooi. En hoe graag je het wilt. Maar ook die waarschuwing aan jezelf, wees niet te blij want je weet niet hoe het loopt. Na nummer 4 bewust voor nummer 5 gekozen. Logistiek was het toch al een ramp..
    Geniet van je tweede helft!

  • #2

    Danielle (maandag, 17 september 2018 08:49)

    Mooi omschreven en denk dat het goed is dag je je gevoel deelt. Je ziet er geweldig uit meis. Geniet van de komende tijd

  • #3

    Lucienne (maandag, 17 september 2018 11:43)

    Oh Adriana.
    Zie het maar als een kers op de taart. 2meisjes en 2 jongens dst is toch leuk.
    Ik wens jou een hele goede zwangerschap verder en heel veel geluk voor jou en jouw gezin.x

  • #4

    Hanneke (dinsdag, 18 september 2018 06:25)

    Mooi mens ben je. Dit heb je puur en eerlijk geschreven.

    Liefs

  • #5

    Bettina/by.bette (vrijdag, 05 oktober 2018 07:31)

    Wat een prachtig een eerlijk geschreven! Ook ik had na 2 iets oudere kinderen én pil zoiets van, uhm moet ik niet ongesteld worden?! Maar na de schrik verheugde ik me zo op dat kleine ukje dat net zo goed heel welkom was in ons leven...het kleine ukje is inmiddels alweer 12 en het warme zonnetje in huis. Ik heb altijd gezegd, een cadeautje van boven...
    Veel liefs en een fijne zwangerschap ��

 


Ik ben Adriana en 37 jaar.

 

Al heel lang heb ik een passie voor wonen en styling, altijd ben ik ermee bezig. 

 

Door het schrijven van blogs probeer ik jullie een kijkje te geven in wat ik doe en leuk vind. En hoe interieur en styling mijn leven inspireren en beïnvloeden. Ik hoop ook jullie te inspireren met het schrijven van blogs.

 

Kijk gezellig even rond op deze website.

Je vind naast mijn blogs ook blogs die ik schrijf in opdracht voor De Oude Bank, en nog veel meer op deze site, ik heb er van alles opgeplaatst om je een indruk te geven van wat ik gedaan heb en kan.

 

Voor meer foto's  @adrianastyling.nl instagram